Jul 14, 2008

Queer Beograd

To Queer Beograd είναι μια ομάδα ανθρώπων που αποφάσισε να κινηθεί ενάντια στη βία:

Γιατί η πρώτη προσπάθεια διοργάνωσης της Pride Parade στο Βελιγράδι το 2001 αντιμετώπισε επίθεση από πλήθος ομοφοβικών χούλιγκανς.
Γιατί αυτή η βία είναι αποτέλεσμα της πολιτικής τους πολέμου, του κληρικαλισμού, του εθνικισμού, του μιλιταρισμού και της ανδροκρατίας που είναι η επίσημη πολιτική της Σερβίας τα τελευταία 15 χρόνια.
Γιατί η δεύτερη απόπειρα να καταστεί ορατή η LGBT κοινότητα και πολιτική στους δρόμους του Βελιγραδίου το 2004 έπρεπε να ακυρωθεί, καθώς οι διοργανωτές δεν μπορούσαν να εγγυηθούν την ασφάλεια των συμμετεχουσών/όντων.
Γιατί το κράτος και οι πολίτες έχουν πλήρη άγνοια για τα προβλήματα των LGBT και όλων όσων είναι «διαφορετικοί». Γιατί τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται σε καθημερινή βάση.

Γι’ αυτό το λόγο είχαμε μια νέα ιδέα –αρνηθήκαμε να σπαταλάμε χρόνο ανησυχώντας για ενδεχόμενη βία που θα αντιμετωπίσουμε ή να νοικιάσουμε ιδιωτικούς μπράβους.
Θέλουμε να δημιουργήσουμε συνεργασίες μεταξύ ανθρώπων σε διεθνές και τοπικό επίπεδο, να περνάμε καλά και να προάγουμε την queer πολιτική.

Σε αυτό το πλαίσιο, να είσαι queer σημαίνει να αρνείσαι κοινωνικούς κανόνες και να αμφισβητείς διαρκώς τις επιβεβλημένες νόρμες της πατριαρχικής κυριαρχίας.
Για να δημιουργήσουμε χώρο, πέρα από τα κλειστά σχήματα της ομοερωτικής ή ετεροκανονικής σεξουαλικότητας, επιτρέποντας σε κάθε άτομο να έχει το «προνόμιο» του αυτοκαθορισμού.
Για να παρουσιάσουμε μια ριζοσπαστική πολιτική που βλέπει τη διασύνδεση όλων των μορφών καταπίεσης.

Άμεση δράση + αντιφασισμός
(Queer Beograd Festival: 18th - 21st September 2008)

Τι σημαίνει να αναλαμβάνουμε δράση, να παίρνουμε την ευθύνη για την ενεργή δημιουργία συνθηκών για την ίδια μας την ύπαρξη; Πώς το διαπραγματευόμαστε αυτό με την κοινωνία γύρω μας; Πώς διαμορφώνουμε τις δικές μας κοινωνίες ώστε ο τρόπος δράσης μας να διαμορφώνει και να πληροφορεί τον κόσμο που μας περιβάλλει; Μας ικανοποιεί να περιμένουμε από τους άλλους να μας παραχωρήσουν το χώρο που χρειαζόμαστε για τους εαυτούς μας. Μετά την αποτυχία του Pride στο Βελιγράδι το 2004 αποφασίσαμε ότι αρκετά με το φόβο και το κρύψιμο, αρκετά με τη σκέψη ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Διερωτηθήκαμε για τις τακτικές που ταιριάζουν στην κατάσταση και αναλάβαμε ΔΡΑΣΗ.

Τώρα κοιτάζοντας γύρω βλέπουμε αλλαγές που επήλθαν όχι παρακαλώντας τους πολιτικούς να μας ακούσουν ή να μας κάνουν παραχωρήσεις, αλλά προχωρώντας μπροστά και κάνοντας αυτό που είχαμε ανάγκη έτσι κι αλλιώς –αρνούμενες/οι να μείνουμε στη σιωπή, τη στατικότητα και την αορατότητα. Κάθε φορά που κάναμε κάποια δράση, κάθε φορά κερδίζαμε τη μάχη με το φόβο και βλέπαμε τους εαυτούς μας λίγο πιο δυνατούς με το βλέμμα και την αγκαλιά μας ανοιχτά σε νέους συμμάχους και δίκτυα.

Αλλά τι είναι η άμεση δράση;

Υπάρχει μια κοινή αντίληψη ότι άμεση δράση σημαίνει μόνο να κατεβαίνεις στον δρόμο σε απεργίες και διαδηλώσεις. Αλλά εμείς βλέπουμε μια ευρύτερη εφαρμογή. Όποτε κάποιος/α αναλαμβάνει μια θετική δράση για να γεμίσει ένα χώρο με ό,τι θεωρεί ότι λείπει από το χώρο, είτε αυτό είναι να δημιουργηθεί μια βιβλιοθήκη ή ανεξάρτητα μίντια, μια ομάδα υποστήριξης, να διοργανωθεί ένα φεστιβάλ –η άμεση δράση συμβαίνει κάθε φορά που δημιουργούμε χωρίς να ζητάμε άδεια.
Αν δεν μπορούμε να βρούμε τα πράγματα που χρειαζόμαστε, τα φτιάχνουμε οι ίδιες/οι. Είναι η άμεση πράξη της δημιουργίας μιας υπεύθυνης κοινωνίας.

Και τι γίνεται με την παρούσα κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε; Η Σερβία είδε κάποιες αλλαγές τον περασμένο χρόνο, ένα δημοψήφισμα, την ψήφιση του λεγόμενου συντάγματος, την πτώση της κυβέρνησης, την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, νέες εκλογές. Το πολιτικό κλίμα αποκτά αυξανόμενα μια ακροδεξιά νεοφασιστική ταυτότητα.

Από αυτή τη θέση η θεματική για το επόμενο φεστιβάλ είναι η άμεση δράση και ο αντιφασισμός –γιατί πάντα θέλουμε να κάνουμε συγκεκριμένα βήματα προκειμένου να χτίσουμε γέφυρες, να καταλύσουμε σύνορα, να δούμε την απελευθέρωσή μας συνδεδεμένη με αυτή των άλλων. Συζητώντας για τους αγώνες και τη στρατηγική μας στα πλαίσια της άμεσης δράσης και του αντιφασισμού, θα ασχοληθούμε και με το πρόβλημα των μάτσο συμπεριφορών, του σεξισμού και της ομοφοβίας μέσα στο αντιφασιστικό /αντιεξουσιαστικό κίνημα.

0 Comments:

Post a Comment