Nov 27, 2007


«Ένας αντρικός κόσμος. Είμαι η μόνη γυναίκα στο σωματείο. Χαίρομαι που μπορώ να συμμετέχω. Με τους άντρες του σωματείου δεν είναι εύκολα τα πράγματα. "Δεσποινίς" με λένε μερικοί κατά λάθος, ενώ εγώ τους έχω παρακαλέσει "Με λένε Άνια". Οι ίδιες αμφίσημες αντιδράσεις, που τις γνωρίζω από την εποχή που εργαζόμουν στο Κέντρο Επιμόρφωσης Νέων Εργατών. Διαφορές φύλου και τάξης ανάμικτες. Ένα λεπτό στρώμα ευγένειας πάνω από τα αισθήματα εκδίκησης και την καχυποψία τους επειδή είμαι γυναίκα, έχω καλή προφορά, είμαι πρώην φοιτήτρια, φίλη του Βίλλεμ, του φοιτητή. Αν με είχαν συναντήσει σε άλλο περιβάλλον, θα ήμουν γι' αυτούς ένα ζουμερό θηλυκό, θα έλεγαν ίσως: "την καβαλάμε, παιδιά" ή "άσε με να σου πιάσω το βυζάκι, πιτσιρίκα". Κλείσιμο του ματιού στον Βίλλεμ, σεξουαλικοί υπαινιγμοί. Ύστερα με κοιτάζουν προσεκτικά να δουν αν μου κακοφάνηκε. Ο Κέις φτιάχνει αδέξια καφέ, επειδή εγώ αρνήθηκα να τον φτιάξω, μου δίνει το φλιτζάνι και λέει αστειευόμενος "Ευτυχώς που δεν το βλέπει η γυναίκα μου, αλλιώς θα με έβαζε να τον φτιάχνω κάθε βράδυ. Όμως επειδή είσαι εσύ, μόνο για μια φορά".

Στις βραδιές διαπαιδαγώγησης καταβάλλω μεγάλες προσπάθειες. (...) Όταν συναντιόμαστε στου Χέννο, η κοπέλα του δεν συμμετέχει, παρά κάθεται στην κουζίνα ή στο υπνοδωμάτιο. Ρωτάει αν θέλουμε καφέ ή τσάι. "Και τα δύο" λέει ο Χέννο και βάζει στην άκρη μπύρα γι' αργότερα. Αισθάνομαι πως ανήκω σε άλλο είδος. Πιο έξυπνη, εγώ συμμετέχω, εκείνη όχι.

"Δεν θέλει να πάρει μέρος;" ρωτάει ο Βίλλεμ. "Μπα" λέει ο Χένλο, "δεν σκαμπάζει απ' αυτά. Άσ' την ήσυχη, το προτιμάει έτσι".

Αστεία για τις ψυχρές γυναίκες πίνοντας μπύρα. "Το θηλυκό ήταν άκαμπτο σαν σανίδα, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα μαζί της" λέει ένας από τους άντρες για μια κοπέλα. Ένας άλλος παραπονιέται για τη φιλενάδα του που δεν τον αφήνει ήσυχο, εξακολουθεί να τον περιμένει, ενώ αυτός της έχει ξεκαθαρίσει πως όλα τελείωσαν. Υστερικιά, τη λέει. Εγώ δεν λέω τίποτα, συμπεριφέρομαι σαν να ήμουν ένας από αυτούς. Δεν τους λέω πως δεν πιστεύω ότι υπάρχουν ψυχρές γυναίκες. Ένα θέμα για το οποίο προτιμώ να μη μιλάω. Ο Βίλλεμ είναι ευχαριστημένος με το νέο του γόητρο, άντρας με φιλενάδα.»

Anja Meulenbelt, Το τέλος της ντροπής, 1976

3 Comments:

  1. common sense said...
    ωραία η μπροσούρα (δεν τέλειωσα ακόμη). υπάρχει σε έντυπη μορφή; κυκλοφορεί κάπου; είσαστε ομάδα; και διάφορα άλλα.
    ek-fyles said...
    Η μπροσούρα βγήκε την άνοιξη του 2006 σε 1000 αντίτυπα, και έχει εξαντληθεί. Περισσότερα για μας, στην τελευταία σελίδα της μπροσούρας. Προς το παρόν διαχειριζόμαστε αυτό το blog, μέχρι να δούμε καλύτερες μέρες.
    aristea said...
    xairomai polu pou sas briskw online mias kai eimai makrua, exw uliko sas apo fwtotupia apo koinh gnwsth, kalh sunexeia

Post a Comment